English Text متن انگلیسی

Persian Textمتن فارسی


 Mr. Boroujerdi was invited to make a presentation at the 5th annual conference on Peace and Religion, held on March 27th, 2009 at Kennesaw State University. Since he has been imprisoned, he was unfortunately not allowed to participate in the conference.

Secularism is an ideal plan for relieving men of all spiritual doubts

In their intellectual and natural development the point of view of those familiar with spirituality do not lend themselves to being disappointed with neither social turmoil nor give into religious uncertainty.
If we consider the disadvantages and damages inflicted by this non-Secular government, we realize that its effects are so negative, widely spread and profound, that they demolish every pride and honor of Islam's religious founders.
Orders issued by this non-Secular government restrict the movements of its society and create suspicion towards religion and its pivotal role.
Turning to Secularism is the only way to save Iran from a definite material and spiritual regression.
Damages brought on by eliminating different religions at the hands of the irreligious are so significant that they would adversely affect many generations yet to come, bringing back dangerous periods in history in where justice, peace and conscience were weaker than ever.
Without a doubt, Islamic decrees are subject to many limitations in need of constant modern interpretation, providing guidance to its followers with prudent, regional and emotional justifications, preventing attitudes of Islam from falling into inevitable contempt and revulsion.
Every government can present its people with discipline, wellbeing and security by applying social and civil rules and regulations. However, combining these rules with Islam leads to discrepancies and inconsistencies.
The only way to rescue the people from dictatorship, misery and poverty is to incorporate people's wishes and requests democratically.
When establishing the laws of a country, people's interests, concerns and tendencies should be taken into account in order to prevent their rights from being overlooked in anyway. The general views and ideas of the public should be the absolute authority.
Experiences gained from the 30 years since the Islamic revolution imply the fact that the majority of the public lacks respect for the strict, so called "Islamic" regulations and expectations.
At present, the time of accepting aggressive deeds under the guise of "Qur'anic verses" has come to an end. People are tired of unjustified and illogical does and don'ts. The fate of a religious government has been set as hatred of other countries towards it.
Republicanism is used as a hidden tool by the dictators in order to put their requests ahead of those of the people's. Understandably they have caused anger within the public.
Nowadays finding a republican government which approves of the public being in charge of the public for the sake of the public is significantly rare. More embarrassing than that is the pairing of the word "republic" with "Islamic," which not only sounds like a bad joke but also leads to no end other than disgracing God and the saints.
The only way to free a country under the ill-treatment of a despotic government that coats itself with religion is a referendum devoid of bribery in order to correct abolished manners and cure this injected infection of injustice. In this referendum every individual should have the right to chose his/her desired method of a political regime.
Generally, the most significant problems in Iran represent freedom of thought, and liberty of speech and religion devoid of imposed religious limitations.
People's excessive dislike towards this regime's version of Islam is to the point that efforts are made to forget Islamic practices taught by their forefathers. Even the people who thirty years ago were famous for their undying love of Hussein, Reza and Ali, are now ashamed of naming their children after them.
To attain benevolence people all over the world need to reach a single conclusion, an agreement to free those affected by cruelty, to guide them towards their absolute rights, to stop the ongoing selfishness and self-centeredness of their bullies. This is not achieved easily unless the collective decides to take the power out of the hands of this regime, to make them withdraw. Maybe then we can give our people the right to breathe and live again.
The Gathering of all experienced legal experts and attorneys, proficient sociologist, sincere peacemakers and trustworthy people, under the supervision of the defenders of peace and freedom, can give us the opportunity to take over, forcing the regime adhere to people's wishes.
The Contribution of liberal, independent and benevolent clergies in this kind of society, can influence the religious multitude for the better. Incorrect religious beliefs, which are the result of the teachings of this regime's misleading Mullahs have destroyed their beliefs and created a sea of irrational baseless suggestions under the guise "Islamic" ideology, constituting a major reason for this regime's ever expanding power. The regime takes advantage of the society under the name of religion and injects dangerous misinterpreted beliefs and ways of worshiping God. As a consequence, not only is respect towards God is destroyed but also the culture at large.
There are so many fake religions surrounding believers these days that any blind obedience is considered the word of God and is openly accepted.
We believe that the only cure for the disease of "religious revulsion" is disclosing this regime's secrets. The inception of democracy in Iran is commensurate with turning away from unhealthy interpretations of religion towards a realization of true religion.
This is where our active and creative cooperation and contributions, and the carelessness of the world towards my situation, especially during the past 3 years, becomes apparent, making this regime more powerful than ever in its efforts of internal suppression. For that reason international support and assistance for this imprisoned religious leader and an agreement between the powers of the world to strengthen my word and goals can bring back hope of Secularism and a democratic future for Iran.
Seyyed Hossein Kazemeini Boroujerdi


مقاله سکولاریسم، بخشی از مطالبي است که مقرر بود آقای بروجردی در "پنجمين كنفرانس سالانه صلح و مذهب – 26 و 27 مارس 2009" به دعوت دانشگاه KSU در امریکا، ارائه نمایند. ايشان به علت زنداني بودن در ايران، موفق به انجام سخنراني مذكور نشدند:

سکولاریسم، اندیشه ای ایده آل برای خلاصی انسان از تشکیک معنوی است

آدمی با تفکرات الهی مانوس بوده و روند تکاملی فکری و طبیعی او، ایجاب می کند که هر نوع نگرشی که ابهامات اجتماعی را دامن می زند و یاس دینی را عارض مي نماید از پیش پای او برداشته شود.

چنانچه به مضرات مذهب دولتی بیندیشیم در می یابیم که آثار منفی و مخرب آن به قدری گسترده و عمیق است که هرگونه غرور و افتخاری را بر بانیان و مبشران آن می خشکاند.

در احکام اجرائی دین سیاسی، میدان عمل و اختیار جامعه به تنگنا رفته و سوء ظن همگانی بر محوریت مقدسات دینی می آید.

سکولار شدن ایران، تنها راه خلاصی ملت از عقبگردهای معنوی و مادي است.

زیان و ضرری که مردم از دین ستیزی و مذهب زدائی می بینند آنچنان سنگین و سخت است که نسلهای بسیاری را متلاشی می کند و فصلهای خطرناکي را در مقاطع تاریخی باز می نماید که در آن، عدالت، صلح و وجدان بی رنگ می گردد.

بی گمان، دستورات اسلامی را حصارها و مرزهائی فرا گرفته که نیاز به بازگشائی هاي نوین در هر عصری دارد تا با توجیه به موقع و مدبرانه منطقه ای و عاطفی، رهگشای پیروانش باشد و از سرخوردگیها و دلزدگیهای اجتناب ناپذیر حفظ شود.

حکومت با اعمال قوانین اجتماعی و درون محیطی، نظم و آسودگی را به ارمغان می آورد و اختلاطش با قواعد اسلامی به یک معجون ناهمگون و ناهنجاری مبدل می شود.

راه رهائی رعیت از فلاکت استبداد، تقریر خواسته ها و نیازهای عامه مردم در موضوعیت دموکراتیک است.

 در وضع قوانين كشور، مي بايد به علائق و گرایشات همه جانبه ملت توجه داشت تا حقوقی از آحاد اهل میهن ضایع نگردد و آنگاه مجموعه ایده ها و نظرات اراده های خلایق این مرز و بوم، به عنوان حاکمیت مطلقه مطرح شود.

آنچه که از تجربیات این سی سال به دست می آید، بی حوصلگی اقشار از فرامین تند دینی است و عدم اقبال اکثریت از توصیه ها و توقعات مذهبی می باشد.

اینک روزگار خشونت و سخت گیری تحت نام آیات آسمانی به سر آمده و بشریت را طاقت بایدها و نبایدهای بی دلیل و منطق، سرریز گشته و سرگذشت حکومتهای دینی، از پیش از این نیز بر نفرت و انزجار اهالی ولایات و ممالک دیگر، حکایت داشته.

جمهوریت در جهان امروز، ملعبه دستهای پنهان دیکتاتوران نامحسوس قرار گرفته و اعصاب ملتها از تقدم خواسته های حکام بر امیال آنها خراب شده.

 امروز پیدا کردن یک جمهوری که به واقع کلمه زمامداری مردم را بر مردم و به خاطر مردم، تثبیت کند در همه دنیا کمیاب است و صد خجلت که آمیختن نام جمهوری، با اسلامی، طنز بی نمکی را تحویل داده که انتهایش بی آبروئی خدا و لوث مقدسات آسمانی گشته است.

برای خروج یک ملت تحت ستم از قیود استبدادی با لعاب مذهب، رفراندومی نیاز است به دور از معادلات رایج و حاکم که اصلاح اخلاق ویران شده جامعه کند و پادزهری بر سموم تزریق شده بر پیکر وطن محروم از عدالت از ناحیه شریعت مآبان دروغین باشد که در این رای گیری، هر ایرانی حق انتخاب متد و مدلی از رژیم سیاسی و اجرائی دلخواه را داشته باشد.

عموما نبض جامعه فعلی در مشرب آزادی فکر و استقلال عقیده و رهائی از تفتیش مذهبی و دوری از حصارهای خشک دینی می تپد.

خستگی مفرط مردم از روند مبانی سوخته اسلامی به حدی است که هر نوع تعهد دیرینه و پدری را در زمینه آموزه های دینی بی رمق کرده و ملتی که سی سال قبل به عشق علی و حسین و رضا، شهره بودند اینک از نامگذاری فرزندانشان به این اسامی هم، ابا دارند.

برای نیل به اهداف خیرخواهانه و بشر دوستانه باید به یک اجماع جهانی رسید که مردم اسیر در تارهای عنکبوتی استبداد را همیاری به اقامه دعاوی حقیقی و حقوقي نمود و از تداوم خودکامگی و خودخواهی مجریان قلدر کاست و این مهم میسر نشود مگر به تعدیل قوای حاکم و عقب نشینی های موثر از مواضع زورگویانه و جسورانه او، و شاید نیاز به یک جراحی بین المللی شود تا موازنه قدرت بین حاکم و محکوم، حق نفس کشیدن را به رعیت بی نفس بازگرداند.

گرد آمدن حقوق دانان زبردست و جامعه شناسان حاذق و مصلحین صادق، در یک مجمع و حضور معتمدین و موثقین ملت و نظارت مدافعین صلح و آزادی، راه را برای کشاندن مدعیان دیانت، به گردن نهی به خواسته ها و نیازهای مردم، هموار می سازد.

وجود روحانیون آزادیخواه و مستقل و راست اندیش در چنین جوامعی تاثیر گذار بر اقشار مذهبی خواهد بود، چرا که باورداشتهای ناصحیح و نادرست دینی که معلول شانتاژکاری و مغلطه کاری های ملاهاي درباری بوده، سبب مسخ عقاید روحانی گشته و سرابی از تلقینات بی پایه و اساس را در تفکرات به ظاهر دینی معتقدان به اسلام ایجاد نموده و موجب بسط اقتدار زالوهای مذهبی شده که خون جامعه را به اسم دیانت و معنویت می مکند و به جایش سموم خطرناکی را به نام عبادت، در شریان اجتماع منتقل می سازند که ریشه خداگرائی را می سوزاند و ملتی را به نیستی می برد.

آنقدر دیون کاذبی را بر ذمه اهل اسلام هموار کرده اند که هر نوع اطاعت کورکورانه ای را برابر با اصل ما فرض الله قلمداد می نمایند.

 پس این پرده گشائی و رازدري  را دوای بیماری دین زدگی می دانیم و دوران انتقالی از موقعیت وابستگی های ناسالم مذهبی به واقع گرائی دینی، مقدمه ورود به دموکراسی نجات بخش خواهد بود.

اینجاست که نقش فعال و خلاق ما نمودار می شود و عدم توجه جهانیان به مواضع من، به وي‍ژه در طول این سه سال گذشته، ابزار تقویتی در سرکوب داخلی را فراهم آورده، فلذا هم صدائی بین المللی با این پیشوای زندانی و اجماع نهادهای قدرتمند جهانی در تحکیم شعائر و اهدافم روزنه های سکولاریسم و دموکراسی را بازگشائی مي نماید.


سيد حسين كاظميني بروجردي